Mijn Strava fietstocht voor Patrick: Bike ride for my Strava cycling friend Patrick who recently died because of the car accident while cycling, PATRICK LEE ARCHIBALD (PLA) JULY 23, 1961 ~ JANUARY 5, 2021 (AGE 59), very smooth and amazing ride, amazing just like Patrick 🌔❤️🚴‍♂️🕊️🚵‍♀️💫

Lieve fietsvriend Patrick. Ik leerde je in juni 2019 kennen via het platform Mastodon, daar was jij, zeer vanzelfsprekend, als revolutie-aanvoerder van de fiets- en techmensen op diverse accounts actief. Al snel volgden we elkaar op al onze Mastodon accounts en ook direct op Strava. Er was geen enkele wanklank aan en in jou, je was en bent een extreem lieve man die geen haat kent, maar slechts opgeruimd optimisme en je had voor iedereen een vriendelijk woord. Vanaf januari 2021 begon het me op te vallen dat je niet meer postte. Ik bleef er een poos stil onder. Zelf was en ben ik ook in immens stormachtige tijden en ik hoopte dat je gewoon maar even een time-out had genomen. Ik vermoedde wegens de Corona Pandemie al dat je hoogstwaarschijnlijk niet op reis was. Misschien borrelde er in mijn onderbewustzijn allang een besef op: het zou toch niet zo zijn dat…

Op 22 januari 2021 werd het me toch te gortig en stelde ik zowel op Mastodon en Twitter, waar we elkaar inmiddels ook volgden, de vraag of je wel okay was, en zei dat ik je miste. Ik hoorde niets. Maar een zeer goede vriendin, Sjaan, had mijn vraag ook gelezen en had ontdekt dat je gestorven was. Dat zei ze tegen mij op 23 januari, 2021. Ook ik Googelde je naam nu en zag de melding dat je aan de verwondingen die je opliep van een auto-aanrijding overleden was. Ik was bekend met je gevaarlijke fietstochten, vooral die in het donker, ik denk dat South-Carolina nog veel gevaarlijker is dan Californië. Ik bewonderde je meer dan ijzeren, ik zou zeggen granieten doorzettingsvermogen om elke dag met de fiets te commuten naar je werk, ‘s ochtends en ‘s avonds, en oh zo veel te vaak in het pikkedonker. Vanzelfsprekend had je meer dan uitstekende fietslichten, maar de wereld blijft gevaarlijk, zelfs met het meest felle licht denkbaar. Je was uitgerust met een Go-Pro op je helm en je filmde zodanig al je fietstochten, omdat je dat leuk vond, maar ook als een soort verzekerings-ding. Daarbij had ik al meerdere keren ijzingwekkende confrontaties van je met zeer slordige en fietsers-verachtende auto-, bus- enzovoort bestuurders gezien. Die liepen dan maar net goed af.

Hoe jij keer op keer stopte voor schildpadden die doodleuk midden op autowegen zaten om ze te helpen oversteken, zal ik nooit vergeten, en ik ben er zeker van dat de oude dieren die hun huis op hun rug dragen, dat ook nooit zullen doen.

Op Strava bleek je de fietskeizer, zonder enige overdrijving. In 2020, het jaar dat voor de hele wereld zo immens zwaar was, behaalde jij je 100 rides van meer dan 100 miles en ook nog eens de 10K milestone. Ik was absoluut onder de indruk. In een van je laatste Strava tochten postte je een foto van je fiets voor een enorme Neon light ster. Hoe toepasselijk, jouw Ster op de Hollywood Cycling Star of Fame!

Je fietste voor en naar je werk, en in de weekenden voor je plezier. We gaven elkaar kudos en comments en ik voelde en voel nog steeds dat je een zeer goede vriend was en voor altijd bent. Daarvoor hoef je iemand niet eens ontmoet te hebben. Mijn hart is gebroken, maar ik weet zeker dat jij nu over alle hemelen rijdt met je hemelse fiets en zoals een commenter zo treffend zei: ik hoop dat je daarbij altijd de hemelse wind op je gezicht zult voelen. We will meet, again, Patrick, see you in Heaven!

De volgende galerij start met onze ontmoeting op Mastodon, en gaat dan van je meest recente posts naar het begin van 2020, en eindigt met het laatste comment dat ik postte bij je laatste Strava post. Klik graag op de foto’s, of swipe erdoorheen, want de overzichtsplaatjes zijn door WordPress bijgesneden om een mooie layout te kunnen geven.